Udostępnij na:

GRANICE ODSTĘPSTW OD STOSOWANIA OKREŚLONYCH WSKAZAŃ DLA PROCEDURY “IMMEDIATE LOADING OF DENTAL IMPLANTS” („NATYCHMIASTOWEGO OBCIĄŻENIA IMPLANTÓW DENTYSTYCZNYCH”)

Prezentacja  - Natychmiastowe obciążenia implantów

lek. dent. implantolog Magdalena Żywicka
NZOZ Stomatologia Bez Bólu, Jelenia Góra 2011

Uzasadnienie wyboru metody implantologicznej

Wysoka skuteczność natychmiastowego obciążenia wprowadzonych do kości implantów dentystycznych została obecnie, bez istotniejszych zastrzeżeń, potwierdzona w przebiegu prowadzonych w tym zakresie badań i stosownych prób klinicznych.

Uwarunkowania medyczne oraz techniczne są zaledwie jednym, wcale nie najważniejszym elementem wpływającym na wybór metody implantologicznej, gdyż zawsze są one skonfrontowane z oczekiwaniami pacjenta w kontekście jego czasowej dostępności oraz możliwości finansowych. Dlatego też ostateczna decyzja należy zawsze do pacjenta i nie zawsze jest wyborem optymalnym.

Zauważalnym, i zdaniem autora tej pracy jednym z najistotniejszych, czynnikiem determinującym wybór optymalnego protokołu implantologicznego jest czas, który ponadto warunkuje w sposób znaczny pozostałe czynniki wpływające na ten wybór.

Wybór literatury związanej z tematem Natychmiastowe obciążenia implantów

Dostępna literatura przedmiotu przekonuje, że zakres badań i prób klinicznych poszerza się systematycznie w ostatnich latach, a ich głównym celem jest optymalizacja obecnie stosowanych procedur medycznych, w ramach metody jednoetapowego protokołu implantologicznego połączonego z natychmiastową odbudową protetyczną. Optymalizacja ta możliwa jest dzięki znacznie dokładniejszemu rozpoznaniu i zrozumieniu czynników wpływających na długoterminowe przetrwanie natychmiastowo obciążonych implantów.

Przegląd elektronicznej bazy danych PubMed został wykonany przy zastosowaniu zwrotu „immediate loading of dental implants” (ILDI) z użyciem różnych kombinacji i ustawień słów. Było on uzupełniony poprzez manualny przegląd wcześniej raportowanych publikacji i do artykułów na które powoływali się poszczególni autorzy.

Na przestrzeni 23 lat, począwszy od 1988 roku, od którego autor rozpoczął przegląd literatury, badacze z wielu krajów i ośrodków naukowych skoncentrowali swoją uwagę na różnorodnych aspektach związanych z opisywaną problematyką, a zwłaszcza na: różnych aspektach osteointegracji, micro i macro design implantów w  kontekście skuteczności połączenia implant-kość, chirurgii komputerowo nawigowanej (computer guided surgery), ocenie stanu kości po wprowadzeniu implantów w krótkim, średnim i długim terminie, możliwościach łączenia różnych protokołów implantologicznych (np. immediate placement with immediate loading) stosowaniu materiałów augmentacyjnych, powikłaniach poimplantacyjnych oraz na kryteriach włączenia lub wyłączenia w przypadku pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka terapeutycznego (paradontoza, cukrzyca, HIV, nikotynizm, bruksizm etc.). Jednym ze spostrzeżeń autora tej pracy jest większa ilość podejmowanych badań nad skutecznością zastosowanie ILDI w bezzębnej żuchwie niż w szczęce.

W trakcie przeglądu literatury przeglądnięto 810 prac badawczych z których:

  • 259 dotyczyło ogólnych, ww. aspektów związanych z procedurą ILDI
  • 183 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla bezzębnej żuchwy
  • 133 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla bezzębnej szczęki
  • 56 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla częściowo bezzębnej szczęki w odcinku przednim
  • 56 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla częściowo bezzębnej szczęki w odcinku bocznym
  • 64 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla częściowo bezzębnej żuchwy w odcinku bocznym
  • 44 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla częściowo bezzębnej żuchwy w odcinku przednim
  • 79 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla braków pojedynczych zębów w odcinku przednim szczęki
  • 53 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla braków pojedynczych zębów w odcinku bocznym szczęki
  • 49 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla braków pojedynczych zębów w odcinku bocznym żuchwy
  • 46 artykułów poświęcono analizie protokołu ILDI dla braków pojedynczych zębów w odcinku przednim żuchwy
  • 34 artykuły poświęcone były ocenie możliwości użycia chirurgii komputerowo nawigowanej używanej w implantologii – ta tematyka pojawiła się w opracowaniach po raz pierwszy w 2002 roku a liczba artykułów dot. tej problematyki stale rośnie (największa ilość badań została raportowana w ostatnich 2-3 latach)
  • 61 artykułów dotyczyło prac badawczych opierających się na wynikach prób klinicznych na zwierzętach (szczury, małpy, psy rasy Biggle, króliki i mini-świnki)

Listy do wydawców i autorów raportowanych artykułów i nieopublikowane artykuły nie były analizowane.

 

Natychmiastowe obciążenia implantów

Opis własnego doświadczenia

Autor w swojej pracy klinicysty opiera się na 2 systemach implantologicznych Ankylos i Xive, a zwłaszcza na protokole Ankylos SynCone Concept. Retrospektywnej analizie poddano 13 pacjentów z całkowitym bezzębiem żuchwy, których zaopatrzono 4 implantami w przednim jej odcinku. W 11 przypadkach dokonano natychmiastowego funkcjonalnego obciążenia protezą typu overdenture w dniu zabiegu na tej samej wizycie. W dwóch przypadkach śródzabiegowo podjęto decyzją o odroczeniu obciążenia protetycznego. Ww. pacjenci byli poddani obserwacji pozabiegowej przez okres od 6 miesięcy do 5,5 roku. Współczynnik przetrwania implantu na dzień 30.06.2011 wynosi 98,08%. Ponadto zaprezentowano 2 przypadki natychmiastowej implantacji z natychmiastową funkcjonalną odbudową bezzębnej szczęki a także 3 przypadki natychmiastowej implantacji pojedynczego zęba w szczęce w odcinku przednim połączone z natychmiastowym niefunkcjonalnym obciążeniem oraz 2 przypadki implantacji połączone z natychmiastową niefunkcjonalną odbudową w szczęce w odcinku bocznym.

Procedura Ankylos SynCone Concept posiada sztywno określone procedury zastosowania. Odnosi się to między innymi do określonej długości wprowadzanych implantów (preferowane – 14 mm i nie krótsze niż 11 mm) oraz czasu dzielącego zabieg chirurgiczny od utraty ostatniego zęba w żuchwie (9 miesięcy). Autor niniejszej pracy odnotowuje iż w niektórych przypadkach nie zastosował się do tych jasno określonych wskazań i zastosował odpowiednio:

  1. 8 implantów o długości 8 mm u 2 pacjentów z zaawansowaną resorpcją kości podstawnej – klasa E wg Lekholm’a i Zarb’a
  2. 5 implantów o długości 9,5 mm u 3 pacjentów w układzie kombinowanym z implantami o różnych długościach spełniających wskazaną normę
  3. u 7 pacjentów usunięto zęby z odcinka przedniego w okresie nie przekraczającym 30 dni przed implantacją
  4. tylko 4 spośród 13 pacjentów spełniało wszystkie normy włączenia, z czego w przypadku jednego pacjenta nie było zastosowanej procedury natychmiastowego obciążenia
  5. utracono 1 implant o długości 9,5 mm

Konkluzja – czy można przełamywać bariery?

Szczegółowa analiza pomiarów poziomu kości oraz wartość periotestu, nie daje jednoznacznych wyników negujących lub potwierdzających zasadność stosowania odstępstw od wskazań zapisanych w procedurze SynCone. Daje natomiast ciekawy materiał badawczy służący analizie listy wskazań i wykluczeń pod kątem wytyczania nowych metod terapeutycznych.

Abstract pracy masterskiej Lek. stom. Magdaleny Żywickiej przesłany w dniu 14 lipca do Dr. Pablo Hess’a z Uniwersytetu we Frankfurcie nad Menem.

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją podsumowującą całą pracę Master Thesis na podstawie której lek. stom. Magdalena Żywicka otrzymała tytuł MASTER OF SCIENCE (M.Sc.) IN ORAL IMPLANTOLOGY

 

Tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Napisano w Aktualności stomatologiczne, Filmy o implantach stomatologicznych, Filmy o placówce, Filmy o stomatologii, Mistrzowie Implantologii, Multimedialne prezentacje przypadków stomatologicznych