W zdrowej jamie ustnej zamieszkuje ponad 700 rodzajów bakterii. Większość z nich jest nieszkodliwa. Gingivitis lub periodontitis powstają wtedy, gdy w wyniku niewystarczającej higieny jamy ustnej nadmiernie narasta ilość bakterii. Wtedy rozmnażają się także niebezpieczne szczepy bakterii, a organizm ma osłabioną odporność. Przyczyną paradontozy jest zawsze nagromadzenie bakterii w formie płytki nazębnej (plaque). Brak osadu gwarantuje to, że nie powstanie ani gingivitis ani periodontitis. Jeżeli miękki osad nazębny nie jest usuwany podczas mycia zębów, to dochodzi do jego mineralizowania – powstaje kamień nazębny.
Kamień nazębny prowadzi do tworzenia się płytki także na korzeniu zębowym. Pomiędzy korzeniem, a dziąsłem tworzy się głęboka kieszonka dziąsłowa. Stwarza ona idealne warunki do rozwoju bakterii. Toksyny powstające w trakcie przemiany materii bakterii osadzają się w dziąsłach. Tam wywołują reakcję obronną organizmu. Stopień ciężkości i przebieg chorób przyzębia uzależnione są od ilości i rodzaju wywołujących je bakterii, od indywidualnego potencjału obronnego pacjenta oraz od określonych czynników ryzyka. Im bardziej agresywne bakterie i słabsze siły obronne ciała, tym choroba wystąpi szybciej i jej przebieg będzie cięższy. Obrona przed zakażeniem może być znacznie osłabiona czynnikami zewnętrznymi (np. palenie papierosów). Przyjmowanie określonych leków (medykamenty obniżające ciśnienie krwi, poszerzające naczynia krwionośne, preparaty immunologiczne, preparaty przeciwpadaczkowe) może zmienić reakcję obronną przeciwko gromadzeniu się osadu nazębnego, tak że powstaje wyraźnie widoczny przerost dziąseł. Proszę mieć na uwadze fakt, że bez osadu nazębnego nie ma zachorowania.
Uwaga!
Przyczyną paradontozy jest zawsze nagromadzenie bakterii w formie płytki lub osadu nazębnego. Bez osadu nie powstanie gingivitis ani periodontitis.
